Przekrawacz wzdłużny, walec ryflowany, sklejarka pojedyncza i podwójna w tekturnicy nic ci nie mówią? Nic dziwnego, bo proces technologiczny produkcji tektury falistej jest nieco bardziej skomplikowany niż mogłoby się wydawać.

Odkrywamy tajemnice produkcji tektury falistej

Cały proces obróbki materiału, z którego powstaje gotowy produkt jakim jest tekstura falista przebiega w tzw. tekturnicy – maszynie mierzącej nawet do 150 metrów długości. Tekturnicę, z której korzystają wiodący producenci opakowań dzieli się na dwa bloki: tzw. część mokrą (Wet End) oraz suchą (Dry End).

Na część mokrą tekturnicy składają się przede wszystkim sklejarki, moduł do łączenia wstęgi i odwijak, most transportowy oraz podgrzewacz. Z kolei stół grzewczy, separator wstęgi, noże poprzeczne i krótkiego cięcia są zarezerwowane dla części suchej.

Znaczenie pary w produkcji tektury falistej

Przy produkcji tektury falistej wykorzystuje się nie tylko energię elektryczną, sprężone powietrze, ale i wodę oraz energię cieplną – tą ostatnią wytwarza się w dedykowanych do tego kotłach zasilanych paliwem ciekłym lub gazowym. Wytworzenie pary wodnej o wysokim ciśnieniu dochodzącym do nawet 17-18 barów jest kluczowe dla wielu procesów zachodzących w tekturnicy. Wysoką temperaturę wykorzystuje m.in. pas dociskowy, który usuwa nadmiar wilgoci ze wstęgi tektury i w konsekwencji – skutecznie wzmacnia wcześniej nałożone spoiny klejowe.

Produkcja tektury falistej krok po kroku

1. Pierwsza część produkcji tektury falistej – część mokra

Część mokrą, tj. Wet End otwiera sklejarka pojedyncza. Jej zadaniem jest połączenie dwóch arkuszy papieru – gładkiego na płaską część tektury oraz tzw. flutingu, papieru makulaturowego, który na etapie obróbki przechodzi przez walce ryflowane i w charakterystyczny sposób odkształca się do postaci fali (fluting przechodzi przez dwa walce ryflowane).

Tak uformowana dwuwarstwowa tektura może stanowić gotowy materiał wykorzystywany do zabezpieczania towarów w transporcie (przede wszystkim do wyściełania gotowych opakowań) lub poddany dalszej obróbce.

Drugi i zarazem ostatni etap obróbki w części mokrej tekturnicy sprowadza się do przygotowania takiego półproduktu do naklejenia drugiej warstwy gładkiego papieru. Po stronie niezabezpieczonych grzbietów części falistej tekturnica nakłada klej i transportuje tak przygotowany arkusz do części suchej Dry End.

2. Druga część produkcji tektury falistej – część suchaW części

Dry End arkusz trafia na stół grzewczy, gdzie papier gładki łączy się z flutingiem, a wysoka temperatura skutecznie utrwala spoinę klejową. Na tym etapie produkcji mamy już do czynienia z gotowym produktem – tekturą trójwarstwową (dwa płaskie arkusze papieru oraz pofalowany fluting), która jest wykorzystywana w produkcji, przemyśle, sektorze spożywczym, transportowym itd.
To jak będzie wyglądał finalny produkt zależy od klasy oraz wyposażenia i konfiguracji tekturnicy. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby uzyskać tekturę, na którą składa się nawet 5 lub więcej warstw papieru.

Gotowa tektura falista trafia do segmentu tzw. przekrawaczy; tam jest cięta wzdłużnie zgodnie ze spodziewanymi rozmiarami. Na tym etapie produkt może być także bigowany, aby ułatwić zginanie gotowego arkusza przy produkcji opakowań klapowych.

W kolejnym kroku tektura jest cięta w poziomie zgodnie z kierunkiem fali flutingu, a gotowe arkusze są przenoszone na most i tam transportowane do urządzenia, które automatycznie segreguje je według ilości na stosy. Gotowe bloki arkuszy trafiają na palety i zostają zabezpieczone przez producenta przed dalszym transportem.


Źródło: „Zagadnienia ogólne oraz rekomendowane standardy dotyczące tektury falistej i opakowań z tektury falistej” Stowarzyszenia Papierników Polskich 2011 r. (materiały informacyjne).

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z portalu użytkownik wyraża na to zgodę.